źródło: filmpolski.pl
Reżyser Tomasz Zygadło wielokrotnie współpracował z Romanem Wilhelmim. Do wspólnych realizacji należą spektakle Teatru Telewizji: „Lęki poranne” (1978), „Bella” (1980), a także filmy „Ćma” (1980) i „Odwet” (1982).
Jak wyglądało Pana pierwsze spotkanie z Wilhelmim?
To był palec boży. Chciałem zrobić „Lęki poranne” i wiedziałem, że tylko on to może zagrać, nie miałem żadnych innych kontrkandydatów. Romana oczywiście znałem z wielu ról, np. Olgierda z „Czterech pancernych” czy Maziarza z „Zaklętego dworu”. Był znakomity, ale pomyślałem, że mógłby zagrać coś bardziej dramatycznego u mnie. Spotkaliśmy się, rozmawialiśmy o „Lękach porannych” Grochowiaka. W tym spotkaniu, naszym zderzeniu, było coś metafizycznego.
Share on Facebook
Kilka anegdot, które opowiadają jego koledzy i koleżanki ze sceny pokazuje jakim był nietuzinkowym człowiekiem, po prostu jak mawiał o sobie największą… mongolską gwiazdą filmową.
